تبليغاتX
اتاق خلوت

sh12m

شهاب مرادی

sh12m

http://sh12m.blogfa.com

اتاق خلوت

اتاق خلوت

اتاق خلوت

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را در انزوا میخورد و میتراشد ... اگر چه بین شما تشنه سخن بودم کسی که درد دلش را نگفت من بودم

اتاق خلوت

 
کاربر مهمان، خوش آمديد!    دوست و هموطن گرامی به اتاق خلوت خوش آمدید ، امیدوارم لحظات خوبی را در اینجاسپری کنید، هرگونه پیشنهاد و انتقاد خودتان را در رابطه با مطالب وبلاگ بیان کنید و ما را در بهتر مدیریت کردن وبلاگ یاری کنید  
 
فهرست اصلی
لینکهای سریع
صفحه اول
آرشیو مطالب
ایمیل مدیر
موضوعات





آرشیو مطالب

لینکستان
اگر می خواهید با وبسایت ما تبادل لینک کنید لینک ما را با نام " اتاق خلوت " قرار دهید و در بخش تماس با ما و یا نظرات لینک خود را قرار دهید. 
آرشیو تماس با ما


زبان سرخ

محمد رضا يعقوبي:

 

 

قبلا از ايشان دو شعر زيبا در اينجا خوانديد و گفته بودم كه متاسفانه تنها اطلاعاتي كه از ايشان دارم اين است كه ايشان اهل همدان است و هنوز هم اطلاعاتم در مورد ايشان در همين حد است ، اگر دوستي بيشتر ايشان را ميشناسد ، ممنون ميشوم كه به من هم معرفي كند.

و اما يك شعر زيباي ديگر از آقاي يعقوبي ميخوانيم:

 

 

                        پاي يك مسجد متروك بناي ده ماست

                نوتر از منظره ها مقبره هاي ده ماست

 

                خانه هامان گلي و پنجره هامان بسته است،

                فقط اين مسجد متروك نماي ده ماست،

 

                كدخداي ده ما هر ه بگويد حق است؛

                كد خداي ده ما نيست ، خداي ده ماست

 

                كدخدا  را چو خدا قبله حاجت كرديم ،

                كد خدايي و خدايي كه بلاي ده ماست.

 

                ما از اين زندگي آخر به خدا خسته شديم ،

                اين صدا مختص من نيست ، صداي ده ماست.

 

                خاك نفرين شده ها ، مركز طاعون زده هاست،

                تخم آفت زدگي در گل و لاي ده ماست ...

 

                پدرم از ده بالا كه غروب آمده گفت :

                هر چه بدبختي و  درد است ، براي ده ماست،

 

                                          ******

                آه ... چوپان جوان ، خسته نباشي ؛ بنواز...

                كه همين ني لبكت لطف و صفاي ده ماست.

 

الفاتحه ... به جان شما من اصلا سياسي نيستم!!!

دكتر شريعتي

براي دكتر شريعتي ،‌حماسه ساز كوير:

 

دوستان ، 29 خرداد برابر است با سالروز شهادت شهيد جاودانه ، دكتر علي شريعتي ، كسي كه در سراسر عمر كوتاه ولي پربارش ، هيچ حقيقتي را فداي مصلحتي نكرد و چهره پليد قابيليان تاريخ را در پس پرده ، زر و زور و تزوير ،  و قارون و فرعون و بلعم باعورا  شجاعانه رسوا كرد ،‌ ... و اصلا من چرا سخن بگويم ، بگذاريد باز هم زبان شعر را برگزينيم كه اينجا قرار است جايي باشد براي هر كس كه حرفهايي براي نگفتن دارد .

اين بار سنت شكني كرده ام و به مناسبت شهادت اين يگانه جاويد ، شعري را از دوست شاعر و بزرگوارم جناب آقاي بهمن قره داغي ،‌ از وبلاگ زيباي ايشان : وه شن شعر برگزيده ام ؛‌ تقديم به روح اهورايي آن بزرگمرد:

 

 

                                                ابوذر رفت و در كتفم كوير ديگري گل كرد

                                                تنم تاول زد از تزوير ، زور و زر ، كجايي مرد؟!

 

                                                كجايي در گلويم بغض چندين فصل تنهايي ...

                                                نشسته چون سيه ابري در اين سال سراسر زرد،

 

                                                نمي بيني مگر ؛ تكثير صدها كاخ سبز اينجا ؟!

                                                ابوذر خواهد و مردي كه فريادي كشد از درد،

 

                                                قلم حتي صليبم شد ، ولي آيينه ميداند؛

                                                كه مي آيي بيا خورشيد شبهايم بيا برگرد؛

 

                                                كه در دلهايمان داغ هنوزم بردگي ، اما ...

                                                " مزينان " يك تن ديگر ، جهان پرگشته از نامرد.

 با آرزوي موفقيت و سعادت.......... شهاب مرادي/

شهاب مرادی پنجشنبه 1384/03/26  نظر بدهید!

مرتضی ازگل

معرفي شاعر11)

 

 

مرتضي ازمل

متولد : 12/ 9/62  شهرستان جم ، استان بوشهر

 

 

 

اين دوست عزيز و بزرگوار كه به گفته خودشان پنج سال است كه شعر كار ميكنند ، چند كار سپيد را براي انجمن شاعران جوان فرستاده اند كه با تشكر از ايشان ، چند نمونه از كارهاي ايشان را با هم مرور ميكنيم:

 

                                                            1)

 

                                    آقا ببخشيد...

                        يك نيما نديده ايد ، كه رنگش پريده بود؟!

                        يا يك سهراب كه زنبيل ميفروخت؟!!!

                        يا فروغ بي محل كه سر به هوا ميزند؟!!!

                        _ شايد اين آخرين صدايي است كه از تابوتم شنيده ميشود؛

                        من شاملو تر از آيدا نديده ام ،

                        كه به اتفاق هم هر هر كنند و شب كه ميشود،

                        _شلنگ انداز _

                        به تماشاي هر چه ستاره ميروند...

 

 

                                                        2  )

 

 

                                    با من تا نميكني كه تو

                                         تا

 

                                            تا به تا شوم.

                        با من حرف نميزني كه تو

                                           تا سقط كنم شعري براي تو،

                        آه شش روز است كه

                                              از تا شدنم ميگذرد...

                        پاهايم به آلپ گير كرده

                                        دستم به استوا...

                        امروز با مشتي برف بيدار شده ام

                        مشتي سپيد ؛ مشتي سپيد...

                        هرچه غزل چسبيده به آستينم ،

                        من هر چه كه فوت ميكنم ، نميرود كه ؛

                                                كشتي نوح

                        عروس سياه

                                من يك شعر زاييده ام

                                                در اين غروب سرد،

                        من عادتم يك پله بالاتر از تو بود...

 

 

 

3)

 

                                               

برای تو همين کافی است

                                      آب

                                             گِل

                                                     آدم

برای من همين که کمی آب گِل کنم.

می لرزم نه از سوز اين سرما

                                   می ترسم از مردنم بدون خدا

می ترسم که خنده ام بگيرد

                                      من انسانم ،قبله ام يک گل زرد 

من انسانم

              خورشيد دارم

                               ماه

                                           آبی

                                                   ابر

من انسانم

ولی قلبم سوراخ شده

خورشيد هم از روزنه اش می گذرد

من انسانم ولی بال می زنم برای رهائی

مادرم خوشبختی است، پدرم آزادی

شست وسه سال ديگر من انسانم وتو گِل

شرمنده ام برای همه چيز اين دوئل

برای همين چند خط هم ببخشيد که

آفتاب روی صورتم می افتد

پلک ام می سوزد

ولی دلم خنک می شود.......

4)

 

رنگ حنايي پستانهايت…

                               

مرا به شکوه هيچ می برد

و من لای پنجره اتاق خوابتان له می شوم

و آنجا

زندگی می کنم  

                      آواز می خوانم

                                           و هميشه هيچم پر است

و قلب من که روی دو نصف شب يخ می زند

وپشه بندی که روی صورتم می افتد

و سازی که از تنم بالا می رود

سازی ناکوک

و بلوط سبزی

                  که برای کاج کريسمس می رقصد و

من به هيچ ات خوبم

         

دختر پنجم

             که درونش کلبه است

کلبه ای تنها

روی دستش قصر است

                                قصر ناتينگهام

روی پلکش بندر

                       بندر اسپانيا

روی لبهايش آخر اسفند است

و به من زل زده است

 دختر پنجم زود می ميرد تا که من خوابم

آخر آوريل ،اول اسفند است

                     که به من می خندد.

 

 

 دوستان عزیز و همراهان گرامی انجمن شاعران جوان ُ به دلیل یک سری مشکلات شاید دو هفته ای نتوانم خدمت برسم ... و در پایان دو هفته باز هم با معرفی شاعران جوان کشور در خدمت شما هستم و همچنان منتظر دریافت آثار زیبای شما بزرگواران.

دوستانی هم که لطف کردند و شعر فرستادند ... دستشان را میبوسم و امیدوارم که به همین زودی بتوانم از آثار زیبایشان در وبلاگ استفاده کنم

                                                      با آرزوی بهروزی برای شما ـ شهاب مرادی

 

                                     

شهاب مرادی یکشنبه 1384/03/22  نظر بدهید!

معرفی دو شاعر

سلام دوستان

  باور كنيد نميدانم چگونه ابراز لطف و محبت شما بزرگواران را پاسخگو باشم ، حجم شعرهاي رسيده به انجمن شاعران جوان به اندازه اي است كه در انتخاب شعرهاي زيباي شما و گنجاندن آنها در وبلاگ دچار دردسر شده ام ،  اين هفته تصميم گرفته ام كه دو شاعر جوان ديگر را به شما معرفي كنم و از دوستان بزرگواري كه شعر فرستادند ؛ خواهش ميكنم كه همچنان يار و همراه انجمن شاعران جوان باشند ... دوستان عزيزي نيز كه خواهان تغييراتي در شكل وشمايل انجمن بودند هم اي به چشم ... عزيزاني هم كه خواستند از خودم شعر بگذارم ... باز هم به چشم ، ولي بدون تعارف ميگويم كه نوشته هاي من به قشنگي اشعار زيباي دوستان عزيزم نيست .

اين هفته دو شاعر جوان ديگر را به شما عزيزان معرفي ميكنم ... اميدوارم كه مورد پسند شما قرار بگيرد:

 

معرفي شاعر 9:

 

پري ناز رئيسي

 

متولد :1361_ اصفهان

 

رشته : حقوق

 

                                    تو كبوتر ،‌ من بام ...

                        مي پري از لب من ناآرام؛

 

                        دل سرخورده من ؛

                        مانده در حسرت يك جرعه سلام،

 

                        تو كبوتر ، من باد ...

                        مي كني بال و پرت را آزاد؛

                       

                        مي پري از من و در حنجره ام مي ماند،

                        بغض نشكسته اي از يك فرياد...

                       

                        تو كبوتر ، من تاك ...

                        تو دلت مست غرور،

 

                        مي پري سوي افق ،

                        پاي من مانده ولي در دل خاك...

 

                        كاش ميشد يك بار ؛‌

                        من به جاي تو كبوتر بودم،

               

                        گر چه دانم تقدير؛

                        سرنوشتم را اينگونه رقم ميزد و بس؛

 

                        من كبوتر،

                                تو قفس...

 

معرفي شاعر10:

 

حسين جعفر زاده

متولد :1356

رشته : الهيات

 

                                سرمشقهاي آب ، بابا يادمان رفت

                                رسم نوشتن با قلمها يادمان رفت

 

                                گل كردن لبخندهاي همكلاسي ؛

                                با يك نگاه ساده حتي يادمان رفت،

 

                                ترس از معلم ، حل تمرين پاي تخته،

                                آن زنگهاي بي كلك را يادمان رفت...

 

                                راه فرار از مشقهاي توي خانه ؛

                                اي واي ننوشتيم آقا ، يادمان رفت،

 

                                آن روزها را آنقدر شوخي گرفتيم؛

                                جديت "تصميم كبري" يادمان رفت،

 

                                شعر"خداي مهربان" را حفظ كرديم،

                                يادش به خير اما خدا را يادمان رفت،

 

                                در گوشمان خواندند رسم آدميت،

                                آن حرفها را زود اما يادمان رفت...

 

                                فردا چكاره ميشوي ؟ موضوع انشاء،

                                ساده نوشتيم آنقدر تا يادمان رفت؛

 

                                ديروز تكليف ، آب ،بابا بود و خط خورد؛

                                تكليف فردا ، نان و بابا ، يادمان رفت...

 تا هفته آینده خدا نگهدار...

    

                          

شهاب مرادی سه شنبه 1384/03/17  نظر بدهید!

فراموشش کن

معرفي شاعر 8:

 

فاطمه كريم زاده

متولد : 1357

تحصيلات : ليسانس

 

 

                        به دلم گفته ام اي ساده فراموشش كن

                تاكجا چشم بر اين جاده ؛ فراموشش كن

 

                دست بردار از او خاطره بازي كافي است،

                فرض كن گل نفرستاده فراموشش كن ...

 

                آن نگاهي كه دم آخر از او جا مانده ...

                پيش او برده و پس داده ؛‌ فراموشش كن

 

                مردمان نگهش قله نشينند هنوز ...

                دل كه در دره نيفتاده ... فراموشش كن،

 

                ...

 

                گفتم اين تكه غزل را بفرستم نزدت ،

                دل ولي گفت نشو ساده ؛ فراموشش كن،

 

                به شما بر نخورد حال غزل بود و گذشت،

                اتفاقي است كه افتاده ، فراموشش كن.

  ... تا بعد...

شهاب مرادی چهارشنبه 1384/03/11  نظر بدهید!

معرفی شاعر 7

احمد بي باك:

اين دوست عزيز خودشان را بسيار زيبار معرفي كرده اند كه حيفم آمد آن را در اينجا نياورم، بيوگرافيشان را از زبان خودشان بخوانيد:

     بيست ارديبهشت متولد شدم، هيچ كس نفهميد... فقط مادرم به خاطر درد ... و حالا اين شناسنامه ام با جلد قرمز به خاطر وام ...حالا كو تا خودم بفهمم...

من احمد بي باك ؛ متولد : 20/2/64 از بوشهر ، همين ...

و شعر زيباي ايشان :

******

سلام !

برو گم شو

ديگر در قلب من جاي نداري

به من چه ؟!

بزرگ شده اي خب ?

 

مي بخشيد

سلام

برو گم شو

               در آغوشم

تازه ?

دلم هم برايت گشاد شده

تا جايت راحت تر باشد ؛

دراز بكش ، بخواب

مرا خواب ببين ؛

هيبت مبلي كه لب نداشت

مبلي كه تنها بود

مبلي كه مِنها بود

مبلي كه مي توان

                          كنارش

                                       هم

               نشست

مبلي كه مي توان ، درآغوشش گرفت

مبلي كه مي توان ? .

مبلي كه مي داند اينجا

اشك ، زنانه ترين وجهه ي مردانگي است

بغض مي كند ،

به احترام سه نسل ، سه مرد

     خورشيد ، انسان و شب

انساني كه من

مردي كه لوله بود

ميان خورشيد و شب

و خورشيدي كه لوله بود

ميان خدا و آسمان

و شب كه لوله

            نه !

گهواره اي ارابه اي براي تو

درون دل گشاد

درون دل گشاده روي من .

 

آرام مي خوابي

پر هياهو قهقهه مي زني

مي تازي ?

دل من كه نه

همه چيز را به شوخي مي گيري

حتي فاصله خدا را تا تو

آنگاه كه از ميان انگشتانت

آسمان را ورانداز مي كني .

 

خب    تا    جهنمي نشده ام

و تا دلم گول هيكلم را

و دلت حق شعرم را

                            نخورده است

بگويم كه ?

سلام

       دلم برايت تنگ شده .

 

شهاب مرادی پنجشنبه 1384/03/05  نظر بدهید!

معرفی شاعر6

معرفي شاعر 6:

 

 

پگاه سليمي

 

متولد : 1365

 

رشته : رياضي و فيزيك

 

اين دوست گرامي ، سه ترانه زيبا براي انجمن شاعران جوان فرستادند ، كه با آرزوي موفقيت و سربلندي براي ايشان در عرصه شعر و زندگي ،‌ يكي از ترانه هاي ايشان را با هم مرور ميكنيم :

 

 

                                               

چرا مثل يه قطره اشك        چكيدم از دو تا چشات

چرا دل مهربون تو .....          عشق پاك منو نميخواد؟

 

چرا دلت واسه دلم ،           تو سينه مثل سنگ شده ؟

مگر نميدوني گلم ،             دلم برات چه تنگ شده ؟!!!

 

چرا نگام نميكني ؟              حضور من خيالي نيست...

من هستم و تو هستي و      دنيا از عشق خالي نيست،

 

من آسمونو ميدوزم ،            به اين زمين خاكيمون ؛

اگه دلت منو نخواد ؛              اگه بگي برو نمون ...

 

دنيا رو ويرون ميكنم ،             اگر كه مال من باشي،

نميخوام اين زندگي رو ؛          اگر كه تو توش نباشي،

 

من ميرم اما مي ميرم ،          وقتي تو پيشم نباشي،

خونه دل ويرونه شد ...            از وقتي خواستي نباشي

 

زندگي رو باختم به اين ،          روزگار بي اعتبار ...

از همه چي گذشتم و ...          ميگي برو عشقو بيار،

 

رفتي تو هم از پيش من ،         مثل تموم عاشقا !!!

دروغه عشقمون ، ميگن           يه روز با هم ميشيم ما.

شهاب مرادی دوشنبه 1384/03/02  نظر بدهید!

آخرین مطالب ارسالی
تولدت مبارک

... به بهانه ضیافت ...
یک دست نوشته از پیش تر ها ...
حجت الاسلام شهاب مرادی ..............................

سلامی دوباره...
365
زبان سرخ (1)
کودکیهایم اتاقی ساده بود...
درباره وب
در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را در انزوا میخورد و میتراشد ...

آمار کاربران
 
چه کسانی به ما لینک دادند؟

نوسندگان

لینک دوستان
ساده ترین دروغهای صادقانه
اگر به خانه ام آمدی
شعر سرا
من حرف میزنم ...
پیرسوک
محمد علی بهمنی
بهروز یاسمی
خط موازی
بی مرز
انجمن شاعران ایران
کلکسیون شعر
مهرداد امین هراتی
محمد کاظم کاظمی
فراز لاري
سوشيلغا
حسن زنگانه
اسدالله سبزي
ريگو
قند پارسي
آژير
تازه هاي ادبي
غزل امروز
ري را
ياسمن
احمد بي باك
مرتضي آزمل
سایتهای مذهبی
غزل پست مدرن
سایتهای خبری
بی طرف
فرهنگ در دنیای مجازی
سهیل محمودی
علیرضا عاشوری
خلیل جوادی
سی پل
ابوالفضل زرویی نصرابادی
سعیدبیابانکی
طراح قالب

افزودنی ها

صفحه اصلي  |  آرشیو |  لینکستان  |  تماس با ما

This Template Designed & Converted by Clickkon.Com

www.Clickkon.com